Στον καιρό των τσιγγάνων


Στη χώρα αυτή, και σ' άλλες χώρες, διαολεμένες ομάδες Ρομά (ή τσιγγάνων, ή ατσίγγανων, ή γύφτων, ή gitanes, ή gitanos, ή gypsies, ή Travellers, ή цыгане, ή mustalainen - στα Φινλαδέζικα - το ίδιο σημαίνει), λεηλατούν τον χαλκό και τον ψευδάργυρο. Ναί, κλέβουν και λαμαρίνες. Ενώ διαολεμένες ομάδες Γκατζέ (ή μπαλαμό, ή payos, ή μη Ρομά, ανθρώπων που δεν είναι τσιγγάνοι, το ίδιο σημαίνει), και μάλιστα κοινωνικά εξέχουσες, λεηλάτησαν μόνον τα Δημόσια Οικονομικά μερικών χωρών της Νότιας Ευρώπης. Και έκαναν «αεροπλανάκι» το Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών - ΧΑΑ. Εδώ γελάμε, αλλά το ίδιο συνέβη και με άλλα Χρηματιστήρια χωρίς αστεία αρχικά. Στη συνέχεια το στουκάρησαν, όπως συμβαίνει με κάθε αεροπλάνο, άν αρπάξεις τα καύσιμά του κι αφήσεις άδεια ντεπόζιτα.
Πολλοί Ρομά δεν στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο, κι έτσι δεν μαθαίνουν ούτε σωστά Ελληνικά. Μόνον ρομανί. Και πολλοί από τους Γκατζέ στέλνουν τα παιδιά στο σχολείο, αλλά μόνον για το «χαρτί» ρε γ@μώτο. Ποιός νοιάζεται για παιδεία, και δη κλασικήν; Μήπως για μαθηματικά νοιάζεται;
Οι Ρομά, ή τσιγγάνοι άν προτιμάτε, παίζουν ζουρνάδες και νταούλια, οι άνδρες φορούν χαϊμαλιά και χρυσαφικά με ανοιχτό πουκάμισο και χορεύουν με ανατολίτικο τρόπο (με τους ίδιους οργανοπαίχτες, που έσωσαν από τη λήθη στην Ήπειρο το πολυφωνικό τραγούδι, και αλλού έσωσαν άλλες μουσικές).
Πολλοί Γκατζέ, και μάλιστα κοινωνικά εξέχοντες, διασκεδάζουν με καψουροτράγουδα και χορεύουν στην ακριβή  Μύκονο ή στην ένδοξη Αράχωβα τα ίδια ανατολίτικα και «ινδοπρεπή», τραγουδισμένα όμως από μεγάλους στάρ. Αλλά σε αντίθεση με τους άξεστους και πληβείους Ρομά, το λίκνισμα αυτών των πλούσιων Γκατζέ, ή lifestylists άν προτιμάτε (που επίσης επιδεικνύουν χρυσαφικά), είναι γοητευτικό, χάρις στον χρυσό και την λοιπή περιουσία τους: Αποπνέει «αισθησιασμό» και «ερωτισμό». Σηκώνουν φαντασιακά στο τσακίρ-κέφι, μέχρι και τον δύστυχο Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε από την αναπηρική πολυθρόνα του. 
Πολλοί Ρομά, ή γύφτοι άν προτιμάτε, δέχονται στις εκλογές χαρτονομίσματα, και μετά ψηφίζουν τον δότη βουλευτή ή δήμαρχο. Πολλοί Γκατζέ, ή καπάτσοι και καταφερτζήδες Μπαλαμοί άν προτιμάτε, παίρνουν στις εκλογές διορισμό «σώζουν» το αυθαίρετο), και φυσικά ψηφίζουν τον ευεργέτη και σωτήρα. 
Τελευταίο, το τι κάνουν οι Ρομά με τα παιδάκια: Τους κατηγορούν ότι αρπάζουν ξένα. Το σίγουρο είναι ότι τα έχουν μαζί με τα δικά τους - όταν δεν τα πουλούν, γιατί λέγεται ότι κάνουν και αυτό. Συνήθως έχουν ήδη πάρα πολλά στην οικογένεια, παίρνουν λοιπόν και άλλα; Μερικές φορές τα παντρεύουν από την ηλικία του Δημοτικού σχολείου, με αποτέλεσμα, με τη σειρά της η νέα γενιά, να συνεχίζει το γεννοβόλημα. Οι Γκατζέ ή πάγιος διαφέρουν πολύ: Συχνά προτιμούν να μη γεννούν παιδιά και σκοτώνουν τα έμβρυα πριν δούν το φώς του ήλιου. Στην καλύτερη περίπτωση, οι μεγάλοι, με νόμιμο και επιστημονικό τρόπο (που ως γνωστόν είναι και ηθικός), ορίζουν από πότε οι απόγονοί τους λογαριάζονται για ανθρώπινα όντα και προστατεύονται από το «ου φονεύσεις». Ούτως ή άλλως, η μετάνοια σώζει: Μετά τον φόνο, άν τυχόν μετανοιώσουν για την ατεκνία, αγοράζουν παιδιά άλλων φυσικών γονέων. Βλέπετε η νόμιμη υιοθεσία μοιάζει αμυδρά με την γέννα, απαιτεί υπομονή, κόπο και ψυχικό πόνο, ενώ το εμπόριο απαιτεί μόνον χρήματα, μεσάζοντες και μεσιτικά.
Τελικά, με όλα αυτά έχω μπερδευτεί. Έπαθα βέρτιγκο, σαν τους στραβούς πιλότους. Όταν το πάθεις, συγχέεις τον Βορρά με το Νότο, το πάνω με το κάτω, τη θάλασσα με τον ουρανό. Τους Ρομά με τους Γκατζέ. Εύλογο, μιας και προηγουμένως έχεις χάσει τη διάκριση ξανθών και σκούρων χρωμάτων - οπότε τη χάσαμε την φυλή πατριώτη... 
Και το κυριότερο: Έγινε πιά δύσκολο να διακρίνεις, ποιοί διαβρώνουν πιό πολύ τους ιστούς της κοινωνίας μας, και χαλούν τα χρηστά ήθη: Οι τσιγγάνοι ή οι μπαλαμοί; Ακόμη πιό δύσκολο βέβαια, να βρείς ποιοί δεν διαβρώνουν την κοινωνία. Όμως, φοβάμαι, ότι το πιό δύσκολο και ζαλιστικό είναι τώρα πιά κάτι άλλο: Να καταφέρεις ν' ανακαλύψεις ιστούς αυτής της αξιοσέβαστης κοινωνίας αδιάβρωτους, και ήθη που είναι και τους αξίζει να αποκαλούνται χρηστά.
    23/10/2013      Γ. Ρ. 
 
Goran Bregović/Emir Kusturica - Ederlezi Avela 
(Dom za vešanje - Ο καιρός των τσιγγάνων)                      

Ηθοποιία:  Davor Dujmović                                         Πρόχειρη μετάφραση:

Pravdiloda daye bre         Ederlezi avela,                   Ήρθε η μέρα μάνα μου, ήρθε η μαύρη μέρα
jek kalo sabata.              me khere na sijom,             Για να πάω στον πόλεμο, ώρα για να φύγω

Alo mange liloro,             ala loko nashti ljam            Μαύροι άντρες μάνα μου,
me ki vojska te dzav.       me dayatar me dade.          Πήραν το παιδί σου

 
Uke kotar daye bre          Ma rov daye gudlije,           Έχε το νού σου στο παιδί,
jekh kalo pampuri.           pale ka avav mange            Τον γυιό μου σου αφήνω

Amaneti daye,                 Ederlezi ka avel,                Στου Άη Γιώργη τη γιορτή
te mishta menaya.           meda kere ka avav.            Δεν θά είμαι σπίτι

 
Davor Dujmović (1969 – 1999) - Ένας μεγάλος ηθοποιός από την Βοσνία & Ερζεγοβίνη. "Δεν ήταν τσιγγάνος, αλλά ήταν ο βασιλιάς των τσιγγάνων"


 

Ξανθά παιδιά και σκούρα -  του Νίκου Ξυδάκη (βλέμμα)

 
Update 25 Οκτωβρίου 2013:   
Οι Ρούσεφ είναι οι βιολογικοί γονείς της Μαρίας (nooz.gr) 
Τελικά τι απέμεινε από αυτή την ιστορία με το ξανθό παιδάκι μέσα στη μαυριδερή οικογένεια; Ποιοί ήταν οι "διάβολοι", τι ακριβώς έκαναν, ποια τα κίνητρά τους; Τι παιχνίδι τραγικής ειρωνείας έπαιξαν σε αθώους και κουτοπόνηρους η τύχη και η βιολογία, βάζοντας το γονίδιο του αλφισμού (albino) σε μια οικογένεια τσιγγάνων της Βουλγαρίας; Πως "τσίμπισαν" οι εθισμένοι σε στερεότυπα και προκαταλήψεις; Άν το παιδάκι ήταν μελαχρινό και πράγματι κλεμμένο, ποιός θα έδινε σημασία; Πως η μαύρη φτώχεια έγινε "αόρατη" και πρόβαλλε η  λαθρεμπορία παιδιών, ο "χορός της αρκούδας", ίσως και το εμπόριο οργάνων; 
Φυσικά υπάρχει παραβατική συμπεριφορά στην παράνομη (και μάλλον άτυπη) υιοθεσία. Αλλά στο τέλος, ποιοί μένουν έκθετοι και χάνουν το όποιο δίκιο τους, μ' αυτή την τραγική ιστορία - και κυρίως με το χειρισμό της από τα ΜΜΕ;
Και το κυριότερο; Τι θ' απογίνει αυτό το κοριτσάκι; 
29 Οκτωβρίου 2013: Roma Stereotypes: How Racist Assumptions Fueled Maria - Fiasco, του Βέσελιν Ντιμιτρόφ - "Der Spiegel" (Ελληνική περίληψη: Τα στερεότυπα που οδήγησαν στο φιάσκο με τη Μαρία  - nooz.gr)

29 Οκτωβρίου 2013: Μπέλκι σίμαν άκος; (= μήπως έχω δίκιο;) - Σταύρος Θεοδωράκης, protagon.gr "...Από τις ειδήσεις έμαθα ότι «η Μαρία αναμένεται να μεταφερθεί σε ένα ίδρυμα της Βουλγαρίας και στη συνέχεια να δοθεί σε ανάδοχη οικογένεια». Και έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Δηλαδή, θα τη χωρίσουν από τους ανθρώπους που τη μεγάλωσαν; Οι παιδοψυχολόγοι δεν διδάσκουν ότι «η χειρότερη οικογένεια είναι καλύτερη από το καλύτερο ίδρυμα»; Αλλά, ξέχασα - αυτά αφορούν εμάς τους Ευρωπαίους, όχι και τους «κωλόγυφτους»...
Σχεδόν ένα χρόνο μετά - 2 Σεπτεμβρίου 2014 - να μη ξεχνάμε:

Αχ, Μαρία... Και Ρομ, και Βουλγάρα και Αλμπίνα; "Très Banal" - Το χαμομηλάκι - Save our children
 

1 σχόλιο:

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»