Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

Η εποχή του κυνηγιού, των φόρων και το παραμύθι με τον μεγάλο δράκο

Ο Αύγουστος και ο Σεπτέμβριος είναι οι μήνες που αρχίζουν δύο πράγματα: Το κυνήγι και η πληρωμή των φόρων. Πρώτα του φόρου εισοδήματος, θα ακολουθήσει ο ΕΝΦΙΑ και ούτω καθεξής. Φυσικά, η εποχή της πληρωμής των φόρων δεν είναι ημέρες κρασιού και λουλουδιών. Ποτέ δεν ήταν και ποτέ δεν θα 'ναι, όπως ο Αύγουστος δεν είναι εποχή χαράς για τα θηράματα. Ιδιαίτερα τώρα στην εποχή της κρίσης είναι - για πολλούς - ημέρες αβάσταχτες. Δικαιολογημένα αβάσταχτες, τονίζοντας όμως ακόμη πιο πολύ αυτές τις δύο συνοδευτικές λέξεις: για πολλούς. Έτσι, δεν είναι καθόλου παράδοξο, άν τέτοιες μέρες, ακούμε ή διαβάζουμε διαρκώς στα μέσα ενημέρωσης ότι «αυτοί οι φόροι δεν αντέχονται» (→ ένα παράδειγμα από τα πολλά, από την Καθημερινή). Ας δούμε όμως αυτή τη δυσάρεστη ιστορία φορώντας πιο καθαρά γυαλιά.
1. Σωστό ότι οι φόροι αυτοί «δεν αντέχονται», ωστόσο αυτό ισχύει για πολλούς φορολογούμενους αλλά όχι για όλους. Απεναντίας, για μερικούς ισχύει το αντέχονται και παρα-αντέχονται.
Όμως το σημαντικό είναι άλλο: Για να θέτει κανείς ζήτημα υπερ-φορολόγησης τώρα και να είναι αξιόπιστος, καλό είναι - ή μάλλον απαραίτητη προϋπόθεση - να είχε θέσει έγκαιρα τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων· πριν έλθουν οι μέλισσες. Δηλαδή στα χρόνια της φούσκας, της χλίδας, της άτακτης συσσώρευσης αρκετών, εκτός των άλλων και εξαιτίας της συστηματικής και κατευθυνόμενης υπο-φορολόγησης. Δηλαδή στις 2 περίπου δεκαετίες 1990-2008, με τις δεκαπέντε «περαιώσεις» (εδώ λένε
«θού Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου», γιατί το σωστό και δίκαιο είναι να ακουστούν λόγια που δεν είναι κόσμιο να γράφονται), με τις δέκα αναβολές ένταξης σε καθεστώς ΦΠΑ των αγοραπωλησιών ακινήτων και με το διαρκές «περάστε στην ΔΟΥ για να διακανονίσετε τις υποχρεώσεις σας, αλλά με τον έφορα αυτοπροσώπως».
Πόσοι από τους τωρινούς άτεγκτους επικριτές της υπερ-φορολόγησης είχαν έγκαιρα (ή, έστω, έχουν κατόπιν εορτής) επικρίνει την άτσαλη υπο-φορολόγηση, την καταστροφική για τα δημόσια των πολιτών (respublica τα έλεγαν οι Λατίνοι ημών συμπρόγονοι); Υπήρξαν επικριτές, πολιτικοί ή σχολιαστές; Με μπλέ, πράσινες, κόκκινες ή κανελλί με βούλες κομματικές ή ιδεολογικές «ταυτότητες»; Λιγότεροι από τα δάχτυλα του ενός χεριού - αμφιβάλλω άν υπήρξαν και τόσοι - ήταν αυτοί που είχαν μιλήσει, ψελλίζοντας έστω, για την ανευθυνότητα αυτού του κράτους. Γιατί πρόβλημα κράτους είναι, και μάλιστα διαχρονικό. Όχι κυβέρνησης. Αλλά στον τόπο αυτόν, όσοι μιλούν, μιλούν πάντα για κυβερνήσεις και κόμματα. Που έρχονται και παρέρχονται. Όχι για το κράτος που μένει και κάνει διαρκώς την ίδια ζημιά με διαφορετικούς τρόπους
Καθαρά λόγια χρειάζονται, και σε αυτό το θέμα : Ένα κράτος που κρατάει ομπρέλα στην εποχή που βρέχει λεφτά, των
«αγορών» ή Κοινοτικά, είναι καταδικασμένο σε εποχές ξηρασίας να «μπαίνει σε δεξαμενές» των πολιτών για να κάνει «υπεράντληση».
Το γεγονός ότι ιδίως τώρα στην ξηρασία, συνήθως «μπαίνει για υπεράντληση
» στις λάθος «δεξαμενές», στις ήδη αποξηραμένες, ενώ αποφεύγει συστηματικά τις υπερχειλισμένες, μιλά από μόνο του τόσο για την πολιτική-δικαιϊκή ποιότητα, όσο και για την διευθυντική-τεχνοκρατική-ρυθμιστική ικανότητα του συγκεκριμένου κράτους. Κράτους αποτυχημένου ως προς τη διαχείριση του χρόνου. Οι Daron Acemoğlu και James A. Robinson έχουν πολλά και όχι κολακευτικά να πουν, για τέτοιες περιπτώσεις κρατών.
Παρέκβαση: Άν σκοντάφτουν, και τόσο άσχημα πια, στην προμελετημένη και καλά λαδωμένη «μηχανή» της παραγραφής, μηχανή ταξικής μή-δικαιοσύνης,* θα μπορούσαν «να το κάνουν όπως ο Ρούσβελτ», ο οποίος, μαζί με δικαστές που ήταν τόσο πολύ τυφλοί ώστε έβλεπαν καθαρά μέσα στην πηχτή ομίχλη του Αμερικανικού Μεσοπολέμου, χρησιμοποίησε τόσο διασταλτικά την έννοια της φοροδιαφυγής, ώστε με αυτήν ως εργαλείο, έπιασε ακόμη και γκάνγκστερς σαν τον Άλ Καπόνε
2. Αν μειώσεις τη φορολογία, λένε, ανεβαίνει το καθαρό εισόδημα των ανθρώπων. Σωστό φαίνεται. Να δούμε όμως τι σημαίνει στην πράξη.
Θα χρειαστεί βέβαια να πάμε από «τους ανθρώπους» εν γένει, δηλαδή από τον «Καθ' 'Ολου
» Άνθρωπο - για να θυμηθούμε λίγο την Αριστοτελική λογική - και στο «Καθ' έκαστον», στους πραγματικούς ανθρώπους.
Το ερώτημα είναι, για ποιούς συγκεκριμένους και πραγματικούς ανθρώπους (δηλαδή ποιάς εισοδηματικής κλίμακας) γίνεται
λόγος - συνήθως αλλά και τώρα - περί μείωσης της φορολογίας, δηλαδή ελάττωσης των συντελεστών φορολόγησης;
Συνακόλουθα, ποιανών συγκεκριμένων ανθρώπων θα ανέβει το καθαρό εισόδημα με τη βοήθεια αυτής της μείωσης; Και - μιλώντας τεχνικά - ποιά η μακροοικονομική επίπτωση άν στους έχοντες  αφεθούν ακόμη πιο πολλά για (αντιπαραγωγική) συσσώρευση;
Αυτό το ερώτημα το μισούν όλες (και πάντα) οι εγχώριες κυβερνήσεις, το κακομεταχειρίζονται με υποκριτικές απαντήσεις όλες οι αντιπολιτεύσεις, και τώρα - στα χρόνια της κρίσης και της εποπτείας, το αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι οι «θεσμικοί επόπτες» μας. Οι της «υπαρκτής ΕΕ» και του περιπεσόντος σε πολλά οικονομετρικά και μακροοικονομικά λάθη ΔΝΤ. Από τη σκοπιά τους και με τις κοινωνικές λογικές που υπηρετούν οι πρώτες, οι δεύτερες και οι επόμενοι, όλοι αυτοί έχουν πολύ ισχυρούς λόγους για να πράττουν έτσι. 
Και έτσι, τι απομένει στους συνήθεις πολίτες να συνειδητοποιήσουν και να πράξουν;
Γ. Ρ.
 
Όσοι έχουν απορίες για τα άλλα-αντ-άλλων συμβαίνοντα στην ελληνική δικαστική εξουσία, από την ασπίδα προστασίας που υψώνει για υψηλόμισθους πολλαπλά προστατευμένους και τον «νόμιμο» (αλλά πόσο δίκαιο;) Καιάδα που επιφυλάσσει για τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα, μέχρι τα αλλοπρόσαλλα της επετηρίδας της, τις περιπτώσεις τις ύποπτες για δικαστική πλάνη (πάντα προς την ίδια κατεύθυνση απονομής δικαιοσύνης, όπως λόγου χάρη στην ιστορία με τους πυρήνες ή τα κουκούτσια της πυρκαγιάς και την πανεπιστημιακό), με αποκορύφωμα το ανεπανάληπτο «σήριαλ Γεωργίου» [ βλ. και εδώ ], καλό είναι να σκεφτούν μήπως τυχόν όλα αυτά δείχνουν, εκτός των άλλων, και τον βαθμό μηδέν της ανεξαρτησίας του προσωπικού της από την πολιτική, τα κόμματα και τις φράξιές τους: Εάν όντως έχει διεισδύσει και στην Τρίτη Εξουσία η ενδοδεξιά σύγκρουση μεταξύ αφενός των Παυλοπουλο-Καμμενο-Καραμανλικών «αντι-μνημονιακών» δεξιών και αφετέρου των άλλων δεξιών, των «φιλο-μνημονιακών» (που διεκδικούν φιλελεύθερα θαύματα εντός του δεξιού σκληρού πυρήνα του ελληνικού κρατισμού), τότε όλα τα αλλοπρόσαλλά της εν μέσω της κρίσης εξηγούνται θαυμάσια. Να ευχηθούμε από τώρα καλά κρασιά στην πιθανή επόμενη κυβέρνηση.
Και όσοι έχουν απορίες τι διάολο γυρεύει ο ΣΥΡΙΖΑ και επιμένει τόσο μουλαρίσια να εμπλέκεται στον καυγά άλλου είδους «υποζυγίων»-φορέων ενδκομματικής φραξιονιστικής διαπάλης σε ξένο αχυρώνα, καλό θα ήταν να λάβουν υπόψη την Βιβλική σοφία: Μωραίνει Κύριος όν βούλεται απωλέσαι.
   
  
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Carl Schmitt Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Jan-Werner Müller Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Miroslav Krleža Mudde Niels Kadritzke Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»