Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

Πορεία αποσύνθεσης;
Κατάρρευση του συστήματος κοινωνικών αξιών, διαφθορά, κομματικό σύστημα και πολιτικό προσωπικό

του Χρίστου Αλεξόπουλου
 
© Μεταρρύθμιση - Πορεία αποσύνθεσης; 19.02.2017
 
Φαίνεται, ότι ωρίμασαν οι συνθήκες για την πραγματοποίηση αυτοκριτικής και ριζικών αλλαγών τόσο στο πολιτικό σύστημα όσο και στην κοινωνία. Η πορεία αποσύνθεσης της χώρας έχει φθάσει σε οριακό σημείο, με κίνδυνο, εάν δεν ανακοπεί, να οδηγήσει σε πολύ δυσάρεστα αποτελέσματα, τα οποία θα οριοθετήσουν ένα μέλλον χωρίς προοπτική. 
Γι’ αυτό, η αυτοκριτική δεν πρέπει να εξαντλείται μόνο στην ανάληψη των προσωπικών ευθυνών, αλλά να οδηγεί και στην πραγματοποίηση των αναγκαίων αλλαγών στη δομή των κομμάτων και στο περιεχόμενο του πολιτικού λόγου, ώστε να συμπορεύονται με την δυναμική της διαρκώς μετασχηματιζόμενης πραγματικότητας και μάλιστα σε βάθος χρόνου.
Σίγουρα οι συνθήκες ωρίμασαν. Το θέμα είναι, εάν συμβαίνει το ίδιο και με το πολιτικό σύστημα, διότι μια πορεία ανάταξης και ανασυγκρότησης θα είναι επώδυνη για τους πολίτες οι οποίοι έχουν συνηθίσει σε άλλες συνθήκες στασιμότητας και βολέματος χωρίς δυναμική και μέλλον και τώρα πρέπει να αλλάξουν σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα και με αρκετά υψηλό κόστος μάλιστα, που θα έχει και πολιτικές προεκτάσεις.
Γι’ αυτό είναι αναγκαίο να δρομολογηθεί άμεσα συναινετική πορεία των κομμάτων για όσο χρονικό διάστημα απαιτηθεί, μέχρι να επιτευχθεί η ανάκαμψη.
Είναι αυτό εφικτό; Τι δείχνει την ωρίμανση των συνθηκών;
Εάν ληφθεί υπόψη η μέχρι τώρα πρακτική των κομμάτων, δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα προοπτική συναίνεσης. Κυριαρχεί η πόλωση και μάλιστα η ακραία, η οποία δεν επιτρέπει την έκφραση της κοινωνικής πλειοψηφίας στο επίπεδο της διακυβέρνησης.
Έτσι και αλλιώς, το σημαντικό για τα κόμματα και το πολιτικό προσωπικό είναι η διαχείριση της κυβερνητικής εξουσίας. Γι’ αυτό και δεν επεξεργάζονται αξιόπιστες μακροπρόθεσμες πολιτικές προτάσεις, οι οποίες να λαμβάνουν υπόψη τις ευρωπαϊκές και παγκόσμιες συνθήκες σε συνδυασμό με τις δυνατότητες της χώρας σε όλους τους τομείς. Αρκούνται μόνο στις χαμηλού επιπέδου αντιπαραθέσεις σε σχέση με το ποιός είναι πιο ικανός από τον άλλο.
Πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η συζήτηση, που έγινε στη Βουλή (1.2.2017) με θέμα την αντιμετώπιση της διαφθοράς και της διαπλοκής, με αφορμή το πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής για την δανειοδότηση κομμάτων και μέσων ενημέρωσης [βλ. και εδώ, Έχουμε μπλέξει, όμως δεν είναι αυτό που νομίζετε. Σκηνές θεάτρου και εικόνες της πραγματικότητας]. 
Έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας για το 2016 - Διαφθορά σε χώρες της ΕΕ
Ο πρωθυπουργός, αφού ισχυρίσθηκε, ότι «η αξιολόγηση θα κλείσει χωρίς υποχωρήσεις σε θέματα αρχών» και κατηγόρησε την αξιωματική αντιπολίτευση ότι «ακολουθεί ως ουρά» το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, έδωσε απάντηση και στο αίτημα της Νέας Δημοκρατίας για διενέργεια εκλογών, λέγοντας ότι «το να ζητάτε εκλογές πριν κλείσει η αξιολόγηση, ή απερισκεψία είναι, ή χρήσιμη ηλιθιότητα».
Όταν έκρινε ότι ήλθε η ώρα να μιλήσει και για το θέμα της διαφθοράς και της διαπλοκής μεταξύ των κομμάτων, των τραπεζών και των μέσων ενημέρωσης, άρχισε τις επιθέσεις στον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας κάνοντας αναφορά στα δάνεια, που έχουν χορηγηθεί στον «Κήρυκα Χανίων».
Από την άλλη πλευρά, της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η απάντηση ήταν «Δεν θα σας αφήσουμε να παίξετε και πάλι τη χώρα στα ζάρια», ενώ εκφράσθηκαν και χαρακτηρισμοί προς τον πρωθυπουργό για «κρεσέντο ψεύτικων υποσχέσεων» και για «παραλήρημα λασπολογίας». Ετέθη βέβαια και το θέμα της δανειοδότησης της «Αυγής».
Διαφθορά κατά τομέα 2007-2012. Πηγή: Public Issue 2017, Διεθνής Διαφάνεια/Ελλάς - Λεπτομερές pdf
[Το πολιτικό προσωπικό υπεκφεύγει. Δεν θίγει τα πραγματικά προβλήματα για να μη «πονέσουν» όσοι πολίτες-πελάτες έχουν συνηθίσει στο βόλεμα και στη διαφθορά] 
Δεν έχει νόημα να περιγραφεί λεπτομερώς η συζήτηση στη Βουλή, η οποία μάλιστα διήρκεσε 11 ώρες. Πραγματικά κάτι τέτοιο θα ήταν μαζοχισμός. Όλοι αναπαράγουν την λογική της πολωτικής αντιπαράθεσης χωρίς ουσία και αναφορά στο πραγματικό αντικείμενο της συζήτησης, δηλαδή την διαφθορά, η οποία έχει κυριολεκτικά παραλύσει την χώρα και δεν αντιμετωπίζεται από το πολιτικό σύστημα μέχρι τώρα, ανεξάρτητα από το εάν διαχειρίζεται κυβερνητική εξουσία αυτή την περίοδο ή το έκανε στο παρελθόν.
Αρκεί να ληφθεί υπόψη η έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας για το 2016 [λεπτομέρειες εδώ - pdf], στο πλαίσιο της οποίας η Ελλάδα κατετάγη στην 69η θέση, ενώ το 2015 ήταν στην 58η. Αντί να μειώνεται η διαφθορά, ακολουθεί ανοδική πορεία.
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι πλέον διεφθαρμένες χώρες είναι η Βουλγαρία και η Ελλάδα (44 πόντοι) και ακολουθούν η Ιταλία, η Ρουμανία, η Ουγγαρία, η Κροατία, η Σλοβακία, η Μάλτα, η Τσεχία και η Κύπρος.
Έχει πολύ ενδιαφέρον, ότι στα συμπεράσματα της έκθεσης διαπιστώνεται αύξηση της διαφθοράς σε παγκόσμιο επίπεδο για το έτος 2016. Επίσης οι διεφθαρμένες χώρες έχουν αδύναμους θεσμούς και κακή διακυβέρνηση.
Έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας για το 2016 - Η διαφθορά παγκόσμια
[Κατάρρευση του συστήματος κοινωνικών αξιών και της κοινωνικής συνοχής, ακραίος ατομικισμός και ανταγωνισμός]
Δεν είναι όμως μόνον η διαφθορά το πρόβλημα της χώρας, το οποίο κυριολεκτικά θα την διαλύσει και θα την οδηγήσει στην πλήρη αποσύνθεση, εάν δεν αντιμετωπισθεί. Δυστυχώς συνδέεται και με άλλες αρνητικές παθογένειες της ελληνικής αλλά και της παγκόσμιας πραγματικότητας, ιδιαιτέρως στο ανεπτυγμένο της τμήμα, όπως είναι η κατάρρευση του συστήματος κοινωνικών αξιών, το οποίο θα συνέβαλλε στην ισχυροποίηση της κοινωνικής συνοχής και στην προώθηση του πολιτισμού της ενσυναίσθησης.
Στο πλαίσιο του μοντέλου οικονομικής οργάνωσης και της κυρίαρχης λογικής αναπαραγωγής του, ώστε να συνεχισθούν οι συστημικές ισορροπίες που το συνθέτουν, οι κινητήριες αξίες είναι ο ατομικισμός και ο ακραίος ανταγωνισμός με κύριο σημείο αναφοράς την αποκόμιση οικονομικού κέρδους.
Ο άνθρωπος και οι βασικές του ανάγκες δεν παίζουν πλέον τον ρόλο ο οποίος θα διασφάλιζε άλλες κοινωνικές ισορροπίες. Όσο περισσότερο μπορεί να συμμετέχει το άτομο στην κατανομή του κέρδους, τόσο περισσότερο είναι σε θέση να ικανοποιεί τις βασικές του ανάγκες. Ειδάλλως το περιμένει η περιθωριοποίηση. Ακόμη και το δικαίωμα στην υγεία εξαρτάται από την οικονομική του κατάσταση.
[Το κομματικό σύστημα καλλιεργεί φαντασιώσεις για το μέλλον. Αδιαφορεί για την πλειοψηφία]
Και ενώ οι συνθήκες συνεχώς χειροτερεύουν με την φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας, το πολιτικό σύστημα ασχολείται με τον εαυτό του και την αναπαραγωγή των αρνητικών του παθογενειών, όπως είναι η ακραία πόλωση για την φθορά του αντιπάλου και την ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας. Η κοινωνία παραμένει στο περιθώριο και τροφοδοτείται συνεχώς με φαντασιώσεις για το μέλλον.
Το τραγικό δε είναι, ότι αποκρύπτεται η οδυνηρή πραγματικότητα στο επίπεδο της πολιτικής επικοινωνίας. Για την προβληματική θέση στην οποία βρίσκεται η πλειοψηφία της κοινωνίας, φταίνε οι άλλοι. Δεν λαμβάνεται υπόψη ότι όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν ή κυβερνούν τώρα τη χώρα έχουν συμβάλλει στην αδιέξοδη πορεία της αποσύνθεσης.
Το ίδιο ισχύει βέβαια και για το πολιτικό προσωπικό. Γι’ αυτό και ηχούν παράταιρα δηλώσεις, όπως αυτή του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας για τον κυβερνητικό συνασπισμό, ότι «ούτε θέλουν, ούτε ξέρουν, ούτε μπορούν να λύσουν τα προβλήματα». Αν αυτό ισχύει για την παρούσα κυβέρνηση, τότε ισχύει και για τις προηγούμενες, που έφεραν τον τόπο σ' αυτή την κατάσταση.
Κουράζουν αφόρητα οι λεκτικές τσαχπινιές των πολιτικών. Πολύ πιο χρήσιμο θα ήταν να εκπονούν λειτουργικά προγράμματα και βιώσιμες πολιτικές σε βάθος χρόνου για το καλό της ελληνικής κοινωνίας και το δικό τους.
Ειδάλλως η χώρα θα αντιμετωπίσει πολύ οξύ δημογραφικό πρόβλημα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την προοπτική της ελληνικής κοινωνίας. Το πιστοποιούν με μεγάλη σαφήνεια τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το 2016.
Σύμφωνα με αυτά ο μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδας κατά την διάρκεια του 2015 μειώθηκε κατά 75.000 άτομα. Η μείωση δε αποδίδεται στην υπογεννητικότητα και στην μετανάστευση στο εξωτερικό λόγω της κρίσης.
Η γήρανση της ελληνικής κοινωνίας επιταχύνεται με γρήγορους ρυθμούς, ενώ χάνεται πολύτιμο ανθρώπινο κεφάλαιο από την οικονομία, την οποία το πολιτικό σύστημα φιλοδοξεί να επανεκκινήσει. Δυστυχώς η πλειοψηφία των νέων μεταναστών την περίοδο της κρίσης είναι πανεπιστημιακού επιπέδου, για την εκπαίδευση των οποίων πλήρωσε ο ελληνικός λαός, αλλά τις ασφαλιστικές τους εισφορές τις καρπούται η χώρα υποδοχής τους.
Ανεξάρτητα όμως από αυτά τα προβλήματα και ακόμη περισσότερα, από τον οικονομικό τομέα (μη παραγωγική οικονομία κ.λ.π.) μέχρι τον γεωπολιτικό (σχέσεις με Τουρκία και γενικότερα η θέση και ο ρόλος της Ελλάδας στα Βαλκάνια και στην Ανατολική Μεσόγειο) και τον πολιτισμικό (σύστημα αξιών, το οποίο δεν είναι αποτέλεσμα διεργασιών στις τοπικές κοινωνίες αλλά διοχέτευσης προτύπων στο πλαίσιο της κοινωνίας του θεάματος και της παγκοσμιοποίησης της κουλτούρας), οι συνθήκες δεν επιτρέπουν μεγαλύτερη καθυστέρηση σε σχέση με την πραγματοποίηση ριζικών αλλαγών στο μοντέλο οργάνωσης της ελληνικής κοινωνίας.
Το σύνολο των δημοκρατικών κομμάτων έχει την ευθύνη και την υποχρέωση να ξεκινήσει άμεσα αυτή την προσπάθεια με την έναρξη συστηματικού διαλόγου, ο οποίος θα στοχεύει στην επίτευξη των απαραίτητων συγκλίσεων και συναινέσεων, ώστε να εκφρασθεί η κοινωνική πλειοψηφία στο κυβερνητικό επίπεδο. Σε αυτό το πλαίσιο θα καταστεί εφικτή η πραγμάτωση του κοινωνικού συμφέροντος.
Αποφασιστικό ρόλο θα μπορούσε να παίξει και η κοινωνία πολιτών, αν και στην Ελλάδα δεν έχει αναπτύξει την δυναμική, που θα έπρεπε σε περίοδο κρίσης. Οι εξελίξεις δεν μπορούν να περιμένουν, αν η ελεύθερη βούληση πολιτών και συλλογικών υποκειμένων στοχεύει στην αποφυγή της αποσύνθεσης. 
[Οι μεσότιτλοι προστέθηκαν στον ιστοχώρο Μετά την Κρίση]
 
Ο Χρίστος Αλεξόπουλος είναι ερευνητής κοινωνιολόγος
   
Αρθρογραφία του στη Μεταρρύθμιση




Άρθρα του Χρίστου Αλεξόπουλου στον ιστοχώρο Μετά την Κρίση: 
  
 Στον ιστοχώρο Μετά την Κρίση: 
 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Carl Schmitt Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Jan-Werner Müller Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Miroslav Krleža Mudde Niels Kadritzke Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»